28 czerwca 2011 – 14:54
Witamy wszystkich bardzo serdecznie w programie „Nasz problem-wasza głowa”. Prowadzący jak zwykle jest piękny i uroczy, bije od niego blask i urok. Wszyscy go uwielbiają i szanują. Proszę Państwa, prze Wami Krzysio Jipisz. Brawa! Brawa! Brawa! Witamy serdecznie Pana Krzysia! -Panie Krzysiu, jak samopoczucie?- Dziękuję, dziękuję! Mam się bardzo dobrze. Spałem dzisiaj osiem godzin. Rano wypiłem sok buraczkowy i zjadłem bułeczkę tartą z masełkiem osełkowym i serkiem Danjo. Po pół godzinie czułem się głodny więc skonsumowałem jeszcze deserek dla maluchów w wieku od trzech do siedmiu i pół miesięcy- Paullla. Deserek był znakomity. Taki śmietankowy. Pycha! Dziękuję fabryce okien i szklanek „Aneczka”, za tak niesamowite opakowania do mojego deserka. Jestem taki szczęśliwy, że mogłem zjeść tak dobry deser. Ale koniec gadki- szmatki. Zaczynamy nasz teleturniej!! Witam Was, drodzy obywatele, którzy siedzicie przed Tele-odbiornikami. Witam Was! Witam Was, którzy siedzicie w studio. Proszę Państwa, przed Wami trójka zawodników: Maciuś, Karolek i Justyś. Maciusiu, co trzymasz w rączce?- W małej mej rączce trzymam fotografię. Jest to fotosik Pana Krzysia. Ja chciałbym autografik Panie Krzysiu. –Dobrze Maćko, daj mi tą fotografię to dam Ci mój autografik. Może być kajmakowym długopisem napisany? -Może być Panie Krzyśko, ważne żeby fotografia była podpisana. Ja bardzo Pana lubię. Moja mama też Pana lubi. Mój tatko też. A wie Pan, że mój tatko to pracuje w takiej dużej firmie, która jest taka bardzo duża. Produkuje się w niej umywalki i sedesiki. Ja lubię chodzić to tej firmy bo tam zawsze jest dużo fajnych kolorów. A moja mama pracuje w takim sklepiku, co jest koło naszej babci Helenki. Mama pracuje siedem godzin dziennie. Niedziele ma wolne, soboty też i czasami środy, ale to zależy, który tydzień. Ja tak się cieszę, że przeszedłem eliminacje i że mogę być w Pana programie autorskim. Dziękuję Panie Krzyśko.
28 czerwca 2011 – 14:52
Byłem zawładniętym karierą człowiekiem. Byłem dyrektorem dużej firmy i praktycznie całe dnie spędzałem w jej murach. Zapomniałem o wiecie i tylko zająłem się zarabianiem coraz to większych pieniędzy. I oczywiście wychodziło mi to bardzo dobrze. Moja firma była zauważana zarówno w kraju jak i za jego granicami. Osiągnąłem to na co pracowałem całe życie. byłem bogaty i szanowany przez innych. Chodziłem na różne bankiety, bale, wystawy obrazów, czy zdjęć. Tak spędzałem swoje życie. lecz na jednej wystawie cos we mnie pękło. Moją uwagę na długi czas przykuła jedna fotografia. Ta fotografia przedstawiała chłopską rodzinę świetnie bawiącą się na polu. Na polu rosła pszenica, a w oddali widać była także sad i krzaki malin. To wydało mi się tak bliskie mojemu sercu. Ta fotografia sprawiła, że w mgnieniu oka wróciły wspomnienia z dzieciństwa. Wszyscy stojący zaczepiali mnie bym szedł dalej, ale ja byłem jakby nieobecny. Po prostu stałem przed ta fotografią jak zaczarowany. Przypomniałem sobie, jak boso biegałem wraz z rodzeństwem po łące. Jak spędzaliśmy dnie, z radością pracując w polu. Nagle przypomniałem sobie jak ważna była dla mnie natura. A ja tymczasem od kilkunastu lat wegetowałem w mieście pochłonięty ciągłą pracą. Zrozumiałem, że to nie jest życie dla mnie. Tak naprawdę nie tego pragnąłem. Ta fotografia odmieniła mnie. Odnalazłem dzięki niej dawnego siebie. Potem całe moje dotychczasowe życie wywróciło się do góry nogami. Porzuciłem moją firmę i kupiłem spora działkę na wsi. Tam za moje oszczędności wybudowałem dom rodzinny. Następnie założyłem gospodarstwo. Na polu zasiałem pszenicę i posadziłem kilka drzew owocowych. Codziennie wybierałem się na spacer i cieszyłem się widokiem natury. Wszystko było takie piękne i prawdziwe. W powietrzu nie było spalin tylko unosił się zapach kwitnących kwitów. Byłem szczęśliwy.
28 czerwca 2011 – 14:48
Jakiś czas temu został ogłoszony konkurs fotograficzny. Od lat pasjonowałem się robieniem zdjęć, więc pomyślałem, że to może być szansa dla mnie. Nagrodą była spora suma pieniędzy, które zawsze są potrzebne. Konkurs wygrywała jedna osoba, która zrobi najlepsza fotografię. Miała to być fotografia świata przyrody i człowieka. W jednej fotografii trzeba to było połączyć. I to nie było wcale takie proste zadanie. Oczywiście bez problemu można było zrobić jakieś byle jakie zdjęcia przedstawiające elementy życia człowieka i świat natury, ale ja chciałem zrobić zdjęcia, które zdołałoby wygrać cały konkurs. Myślałem, więc cały czas lecz żadne pomysły nie przychodziły mi do głowy. Już powoli zaczynałem rezygnować i chciałem się poddać, lecz w końcu wpadłem na genialny i trochę szalony pomysł. A co najważniejsze chciałem go zrealizować. Postanowiłem skoczyć ze spadochronem i zrobić zdjęcia świata przyrody i człowieka z lotu ptaka. To było tym bardziej niebezpieczne, że jeszcze nigdy w życiu nie skakałem ze spadochronem. Lecz wiedziałem, że by wygrać konkurs muszę przezwyciężyć strach. Więc udałem się do osób organizujących takie skoki i po przebyciu krótkiego szkolenia poleciałem samolotem, by wykonać skok. Byłem niezwykle zdenerwowany. Przed wskoczeniem serce waliło mi tak mocno, że myślałem, że wyskoczy z mojej klatki piersiowej. Lecz Nagel zobaczyłem zielone światło i już nie myśląc o niczym wyskoczyłem. Po paru chwilach otworzyłem spadochron. Gdy ochłonąłem, szybko wyjąłem aparat i zacząłem fotografowanie. A widoki były przepiękne. Naokoło rozciągały się lasy i rzeki, a w oddali widać było fabryki i inne zabudowania. Po tym wszystkim wysłałem moja najlepszą fotografię na konkurs. I w końcu po kilku tygodniach dotarła do mnie informacja, że zostałem zwycięzcą. Opłaciło się więc ryzyko. I teraz dzięki skokowi miałem nie tylko pieniądze, ale również niebywałe wspomnienia. Skacząc przeżyłem piękne chwile, które na pewno zapamiętam na bardzo długo.
28 czerwca 2011 – 14:46
Od lat pasjonuję się fotografią. Robienie zdjęć sprawia, że czuje się naprawdę świetnie. Fotografia to całe moje życie. zajmowałem się też robieniem fotografii zawodowo. Jednaka nie robiłem dokładnie tego czego chciałem. A mianowicie robiłem zdjęcia ludziom do dowodów i innych dokumentów. To nie był szczyt moich marzeń. Chciałem jeździć po świecie i fotografować naturę. A tymczasem przebywałem w małym pokoiku, do którego przychodziło dość sporo ludzi. I do każdego musiałem wypowiadać tę samą formułkę, czyli głowa do góry, delikatnie w prawo i nie ruszamy się. O już mnie strasznie nudziło. Oprócz pracy zawodowej chciałem się zająć czymś co sprawiłoby mi przyjemność. I długo myślałem, aż do głowy wpadł mi genialny pomysł. Zapragnąłem założyć forum fotografii. Forum fotografii to miało być takie forum, gdzie dyskutowano by o fotografii, wymieniano by poglądy i prezentowano by swoje fotografie. Od razu nabrałem zapału do pracy. Jednak był jeden niewielki problem. Kompletnie nie znałem się na komputerach i po prostu nie wiedziałem jak założyć moje forum fotografii. Z tym postanowiłem zgłosić się do mojego kolegi, który skończył studia informatyczne. On powiedział, że to dla niego łatwizna i następnego dnia dość szybko sobie z tym poradził. I w ten sposób forum fotografii było gotowe. Jednak brakowało mi użytkowników. Z tym poradziłem sobie już bardzo sprawnie. Otóż po prostu powiedziałem o nim moim znajomym, którzy następnie powiedzieli swoim znajomym, a ci znajomi przekazali informację dalej. W ten sposób już następnego dnia miałem sporo wejść na moje forum. Z przyjemnością rozmawiałem z fotografami amatorami, ale moje forum odwiedzali także zawodowcy. To mnie naprawdę uszczęśliwiło. Potem moje forum znacznie się rozwinęło. Organizowałem konkursy fotograficzne i inne tego typu konkursy. Było bardzo fajnie.
28 czerwca 2011 – 14:44
Od dziecka pasjonuje mnie robienie zdjęć, czyli konkretnie fotografia. Oczywiście chciałabym robić zdjęcia profesjonalnie. Ale niestety nie stać mnie na jakieś studia oczywiście póki nie pójdę do pracy. Ostatnio znalazłam w Internecie takie forum na którym można zadawać pytania od nośnie fotografii, można o tym rozmawiać z różnymi internautami. To forum to forum fotografii. Forum fotografii ułatwia zadanie zwłaszcza młodym, nie doświadczony, amatorom fotografii, zdjęć. Na forum fotografii można się wiele rzeczy dowiedzieć, zapytać, ktoś zawsze da odpowiedź. Na przykład w sprawie sprzętu jaki jest najodpowiedniejszy, a nawet pomogą znaleźć kurs fotograficzny, na który można pójść. Na tym forum są różni ludzie. Tam są dyskusje na ten temat, wskazówki, rady. Takie forum nie tylko fotograficzne, są różne forma na których ludzie rozmawiają na różne tematy na przykład na temat zwierząt. Czy po prostu zasięgają porad weterynaryjnych. Takie fora są bardzo praktyczne, a co najważniejsze nie trzeba za nie płacić, te forma są darmowe. Za darmo można rozmawiać z kim się chce. Z tym, że na takim forum każdy jest anonimowy. Zazwyczaj podawane są ksywki czy inne pseudonim. Ale nigdy nikt nie podawał swoich dany, tak po prostu najbezpieczniej. Takie forum pomagają w wielu sprawach. Ale czasami wchodzą na te strony tylko po to aby sobie pogadać, po plotkować z ludźmi. Od tego fora też są. Jak już wspomniałam są różne fora, na których rozmawia się na różne tematy z różnymi ludźmi. Czasami też są stworzone takie fora specjalne gdzie internauta może bezpośrednio za pytać o różne spray fachowca. Na przykład lekarza, czy prawnika. I dostaje się potem od nich w odpowiedzi rady, można się też przez fora umówić z prawnikiem na przykład na wizytę. Takie strony ułatwiają życie.